Ik heb daardoor kunnen ervaren dat het belangrijk is je te kunnen uiten en dat de emoties angst, woede en verdriet uiteindelijk de vreugde en daarna de compassie mogelijk maken.
Je kunt pas emoties van anderen begrijpen en ze erbij helpen, door zelf door emoties heen te gaan. Je kunt de ander het vertrouwen geven dat ze hierdoor groeien in hun leven.
In de dans kon ik het wel zelf ervaren maar moeilijker delen en ook wilde ik iets betekenen voor anderen. (Door zichzelf te kunnen uiten & laten zien in mijn gezelschap.) Toen vond ik de clownerie, de neus, die rustig en in stilte de aandacht vraagt en geeft.
Mijn Therapie van de Vreugde, die mij laat lachen om mijn eigenaardigheden en om die van anderen. Hierdoor leer ik te relativeren en blij te zijn met de ander en mezelf. Daarom wil ik mijn clown laten leven.
